E-mail: rasul_atamuratov@mail.ru Murojaat uchun: +99890-111-9596
O'zb Рус Eng
Tarix platformasi

Arab xalifaligi va islom madaniyati

Bosh sahifa > O‘rta asrlar davri > Arab xalifaligi va islom madaniyati

Arab xalifaligi va islom madaniyati

Ta'lim

Arab xalifaligi va islom madaniyati insoniyat tarixida ulkan burilish yasagan siyosiy, diniy va madaniy hodisa bo‘lib, VII–XIII asrlarda Sharqdan G‘arbga qadar keng hududni o‘z ichiga olgan markazlashgan davlat tizimi sifatida shakllandi. Arab xalifaligi ilk bor Muhammad (s.a.v.) asos solgan islom dini atrofida birlashgan jamoa — umma shaklida paydo bo‘lib, uning siyosiy mustahkamlanishi xalifalikning tashkil topishi bilan boshlandi. Islom dini vahdaniyat, adolat, ilm-ma’rifat, tenglik, ijtimoiy hamkorlik kabi g‘oyalar orqali arab jamiyatini tubdan o‘zgartirib, yangi sivilizatsiyaning shakllanishiga asos soldi. Muhammad (s.a.v.) vafotidan so‘ng xalifalikni boshqargan Abubakr, Umar, Usmon va Ali davri islomning mustahkamlanishi, arab qabilalarining birlashuvi va yangi hududlarga kengayishi bilan xarakterlanadi.

Arab xalifaligining eng yirik siyosiy bosqichlari Umaviylar (661–750) va Abbosiylar (750–1258) sulolalari davriga to‘g‘ri keladi. Umaviylar xalifaligi damashq poytaxti bilan qudratli imperiyaga aylandi, ularning hukmronligi ostida Arabiston yarimoroli, Suriya, Iroq, Eron, Markaziy Osiyo, Shimoliy Afrika, Andalusiya (Ispaniya) kabi keng hududlar birlashdi. Bu davrda islom hukmronlik qilgan hududlarda ma’muriy boshqaruv, moliya tizimi, davlatchilik an’analari va yuristlik faoliyati shakllandi. Arab tili diplomatiya va ilm-fanning asosiy vositasiga aylandi. Abbosiylar davri esa xalifalikning madaniy- ilmiy yuksalish bosqichi bo‘lib, poytaxt Bag‘dod “Sharqning birinchi ilmiy markazi”ga aylandi. “Bayt ul-hikma” (Donishmandlar uyi) nomi bilan mashhur akademiya Sharq va G‘arb ilm-fani o‘rtasidagi ko‘prik bo‘lib xizmat qildi.

Islom madaniyati IX–XII asrlarda o‘zining “oltin davri”ga erishdi. Bu davrda musulmon olimlari qadimgi yunon, hind, fors, suryoniy ilmiy merosini arab tiliga tarjima qildilar, uni boyitdilar va yangi ilmiy yutuqlar yaratdilar. Ibn Sino tibbiyot va falsafada, Beruniy geodeziya, astronomiya, mineralogiya, tarixda, Xorazmiy algebra va algoritmlar sohasida, Farobiy mantiq, musiqa va siyosiy falsafada, Jabir ibn Hayyon kimyoda, Ibn Rushd falsafada, Ulug‘bek astronomiyada, Nasafiy va Moturidiy ilohiyotda jahon ilm-faniga ulkan hissa qo‘shdilar. Algebra, optika, tibbiyot, mexanika, farmakologiya, geografiya, tarixshunoslik kabi fanlar aynan islom olamida yuksak rivoj topdi.

Arab xalifaligi madaniyati shaharsozlik, me’morchilik, san’at, adabiyot va hunarmandchilikda ham o‘zining yuksak darajasini ko‘rsatdi. Bag‘dod, Damashq, Qurtuba, Samarqand, Buxoro, Marv, Fustat (Qohira), Xuroson kabi shaharlar yirik siyosiy, savdo va ilmiy markazlarga aylandi. Me’morlikda masjidlar, madrasalar, saroylar, bozorlar, karvonsaroylar va hammomlar o‘ziga xos islomiy uslubda qurildi. O‘ymo naqshlar, arabeska, geometrik bezaklar, kufiy va naskh yozuvlari islom san’atining asosiy estetik mezonlariga aylandi.

Islom madaniyati adabiyot sohasida ham ulkan meros yaratdi. Qur’on tilining balog‘ati arab adabiyotini yangi bosqichga ko‘tardi. “Arab qahramonlik dostonlari”, “Ming bir kecha” hikoyalari, al-Farazdaq, Jarir, Mutanabbiyning she’rlari, Alisher Navoiy, Sa’diy, Hofiz, Rudakiy, Umar Xayyom kabi shoirlarning asarlari bu madaniyatning boyligini aks ettiradi. Falsafa, tasavvuf, kalom, hadis, fiqh kabi diniy-ilmiy yo‘nalishlar shakllanib, musulmon aql tafakkuri keng miqyosda rivojlandi.

Arab xalifaligi savdo va iqtisodiyotda ham faol bo‘lib, Buyuk Ipak yo‘li va dengiz savdosi orqali Osiyo, Afrika va Yevropani bog‘lab turdi. Karvon yo‘llari, portlar, bozorlar, soliq tizimi, kuzatuv va qo‘shinchilik siyosati iqtisodiy barqarorlikka asos bo‘ldi. Islom moliya tizimi, zakot, vaqf va tijorat huquqi jamiyatning ijtimoiy-iqtisodiy tuzilishida muhim rol o‘ynadi.

Xulosa qilib aytganda, Arab xalifaligi va islom madaniyati jahon tarixidagi eng yirik sivilizatsion hodisalardan biri bo‘lib, diniy, siyosiy, ilmiy, madaniy va iqtisodiy sohalarda ulkan yutuqlar yaratdi. Bu sivilizatsiya Sharq va G‘arb ilm-fanining birlashuvi, insoniyat tafakkurining yuksalishi, madaniyatlararo muloqot va taraqqiyotning kuchli omili sifatida bugungi kunda ham o‘z ahamiyatini yo‘qotmayapti.